evelienvandewetering, 5 juli 2011
Kenia , Amboseli 31°

Week rondreizen in Tanzania en nog meer :)

18 juni = 3 maanden in Kenia
Betekend : nieuw visum

Dus besloten we (Wilson en ik) een gedeelte van Tanzania te gaan bekijken. Tanzania is groot en om alles te zien heb je veel tijd nodig dus onze tour werd: om de Kilimanjaro heen reizen.
Ik ben trouwens weer helemaal beter hoor. Vorig weekend parasieten in mn darmen gehad en het weekend daar voor malaria. Allebei de keren erg zwak, koorts, diaree, pijn overall etc… Ik was nog nooit ziek geweest in Afrika maar deze keer had ik het gelijk goed te pakken. Maar gelukkig knapte ik snel weer op nadat ik de goede medicijnen had gekregen.

Een paar dagen voordat we op reis gingen kwamen 3 nederlandse meiden, die we bij de kust ontmoet hadden, logeren. Ze zijn in Kenia om bij verschillende kinderhuizen een solarcooker te introduceren. Koken met de warmte van de zon ipv gas, hout, etc. Ze wisten dat ik wel geintereseerd ben ik solarcookers dus brachten ze en proef exemplaar mee van karton en plastic en een map met de beschrijving om een echt solarcooker te maken. Erg interessant en lekker! Ik heb al 2x een cake gemaakt, eitjes, rijst en aardappelen gekookt. Met de meiden hebben we dus paar dagen rond gekeken in de omgeving, was gezellig!

De vijdagochtend dat we wilde vertrekken belde Wilsons moeder dat ze naar het ziekenhuis wilde en of Wilson haar wilde brengen en het wilde betalen. Dus voordat we weg konden was het al weer begin van de middag. Lizzy mocht logeren bij een oude mzungu uit de USA in Loitokitok. Hij heft nog 4 andere honden, hij weet hij er voor moet zorgen dus dat was de enige plek waar ik lizzy voor zo’n tijd achter durfde te laten. Masai’s maken zich niet zo druk om honden, als je dr kwijt raakt of ze gaat dood dan zoek je toch gewoon een andere??

De town Loitokitok ligt op de gens van Kenia en Tanzania en het is hier ongeveer een half uurtje rijden vandaan. Daar zijn we de grens over gestoken en zo kwmaen we in het dorpje Tarakere aan de andere kant van de grens. Daar belanden we in een heel ander landschap. Slingerend over de voet van de Kilimanjaro door een bos van bananenbomen gaan we onderweg naar Moshi. Een dorpje aan de andere kant van de Kilimanjaro. De Tanzania kant van de Kilimanjaro is de schaduw kant met veel riviertjes met kili water. Een erg vruchtbare grond dus, heel groot verschil met het droge Amboseli!
Aangekomen in Moshi was het al donker dus snel opzoek naar een hotel. Dat was een hele klus want blijkbaar zijn hier altijd veel toeristen voor de Kilimanjaro. Maar bij het 6e hotel was gelukkig plek. Onderweg kwamen we een indisch restaurant tegen dus daar heb ik heerlijk spicy gegeten en Wilson frietjes want hij is nog niet zo gewend aan pittig eten.

Volgende dag beetje rondgekeken in het dorp en daarna op naar Arusha. Tanzania is al verder ontwikkeld dan Kenia en de regering doet goed werk. Het tegenovergestelde van Kenia is dat hier alles veel schoner is, geen afval overal langs de weg en de regering stopt het geld in het land ipv in eigen zak.
Het positieve van Arusha is dat er een grote supermarkt is met vers brood, verder was het niks aan en we voelde ons onveilig. Jammer genoeg was het deze 1e 2 dagen in Tanzania best bewolkt dus hebben we de Kilimanjaro niet van de andere kant kunnen zien

De volgende dag reisden we klein stukje verder naar een dorpje waarvan de naam betekend : rivier van muggen. We hebben veel mooie natuur gezien, rivieren, rijstvelden en gelukkig weinig muggen.
Onderweg raakte Wilson aan de praat met een Tanzaniaanse masai. Hij vertelde ons over het masai leven daar en over de omgeving. Erg vriendelijke man dus eenmaal aangekomen in het dorpje waar we moisten zijn gingen we met zn alle gezellig wat eten. Na het eten bracht Wilson hem terug naar de bus. De man zag dat Wilson geen masai stick bij zich had en dat vond hij maar niks want zo kon hij zichzelf niet verdedigen. Daarom gaf hij zijn stick aan Wilson en zegende het door zijn spuug er op te wrijven. Toen Wilson terug naar mij kwam liet hij vol trots de stick zien. Ik reageerde dat ik het heel leuk en goed vond van die man en tegelijk pakte in een vochtige tissue en wilde de stick schoonmaken. Want wie weet met welke vieze handen die man die stick had vast gehouden! Wilson keek mij met grote ogen aan en pakte snel de stick terug. Hij zegt: Niet doen! Die man heeft deze stick gezegend door zijn spuug erop te wrijven dus mag je die beslist niet schoonmaken!
Zo is de stick dus de rest van de reis mee geweest en staat hij nu in het huisje bij de andere sticks.
Na de omgeving bekeken en een nacht geslapen te hebben vertrokken we weer verder, terug richting de grens van Kenia bij de masai mara. Om daar te komen paseerden we het Serengeti Nationaal park. We kwamen langs een hele grote krater in Ngorogoro, heel bijzonder om te zien. Daarna gingen we de heuvels in. De wolken hingen lag dus het was een beetje mistig. Dit had een erg mooi effect op de natuur. Een groep buffalo’s stond aan de kant van de weg te grazen en een olifant kwam uit de bosjes richting de weg gelopen. Dit was dus het begin van deze mooie tour. Het landschap werd steeds vlakker en droger. Een grote groep giraffen stonden blaadjes van bomen en struiken te plukken. We kwamen op een grote kale vlakte waar we steeds minder beesten tegen kwamen. Hier was zelfs geen normale weg meer en in de 3 uur dat we over deze vlakte reden kwamen we zelfs geen auto’s meer tegen. Op den duur was er niets en niemand meer.. Ik denk weleens vaker op sommige plekken in Afrika: Als we hier autopech krijgen hebben we een probleem. Maar meestal zie je dan toch nog ergens mensen, dieren of huisjes. Maar in dit gebied heb je echt een heel groot probleem als je auto pech hebt of iets anders.
Na een paar uur werd het weer een beetje groener en er waren honderden antilopes en zebra’s aan het grazen. Toen wij dachten dat we bijna in het plaatsje Loliondo waren stapte ere en oud masai vrouwtje in de bus. Zij vertelde ons dat het nog zeker 2 uur verder reizen was, dus nog even geduld.

De grootste verschillen tussen de masai in Kenia en de masai in Tanzania is dat de Tanzaniaanse masai voornamelijk witte sieraden draagt en de Keniaanse masai kleurrijke sieraden. En hier hebben ze nog grote kudde’s want gelukkig hebben ze geen last gehad van erge droogte zoals de masai in Kenia.
Aangekomen in Loliondo gingen we snel naar een hotel en heerlijk slapen want van reizen word ik echt moe. De volgende dag toen we de omgeving gingen bekijken hadden we het weer eens verkeerd ingeschat. Het was een erg klein dorpje met niet eens een bank in de buurt waar ik kon pinnen. Ook transport verder richting Kenia was bijna niet te vinden. De dichtsbijzijnde grote plek was Arusha, een hele dag reizen dus. We waren dus niet goed voorbereid op reis gegaan want ons geld was bijna op en er was geen bank en geen vervoer.. Gelukkig kon Wilsons broer 10.000 shilling (+- 85 euro) naar ons overmaken via Mpesa (via de telefoon)en zo konden we dus Tanzania weer uit komen. Uiteindelijk kwamen we een keniaanse taxi tegen die op de terugweg naar Kenia was.Met hem konden we mee reizen maar hij ging via een illigale weg de grens over. Officieel dus voor mij niet mogelijk omdat ik bij de grens een nieuw visum moet krijgen. Maar we hadden niet veel keus dus besloten we toch maar in te stappen. Dus door het park de Masai mara kwamen we Kenia binnen, via Narok naar een plaatsje een uur verder dan Nairobi en daar zijn we blijven slapen. Nu was in dus illigaal in Kenia!

De volgende dag zijn we via een andere weg naar een plek bij de grens gegaan waar ik een nieuw visum kon krijgen. Aan gekomen in Tarakere gingen we weer een illigale manier de grens over maar deze keer met een boda. Die zetten ons af voor de grens kantoren en zo kreeg ik weer mn nieuwe visum en was ik legaal ik Kenia
‘s Avonds arriveerden we in Loitokitok, snel lizzy opgehaald en de volgende ochtend gingen we terug naar Namelok. Nadat ik mn tas opnieuw had ingepakt vertrok ik met Lizzy naar de kust om daar een paar dagen te relaxen. Het was al donker toen ik aan kwam dus op naar het hotel vlak bij de zee. De volgende ochtend opzoek naar boekjes, toen ik die gevonden had konden we heerlijk naar de zee! Lizzy speelde met alles wat ze tegen kwam, van plastic zakken tot dode vissen! Het was heerlijk tempratuurtje, niet te heet, beetje bewolkt, windje, blauwe zee, en daar zat ik onder de palmbomen op het witte strand een boekje te lezen, heerlijk! Ik werd niet lasting gevallen door beach boys of verkopers want bijna iedereen was bang van lizzy. Sommige die niet bang waren probeerden haar aan te halen, meestal reageert ze niet en als ze wel naar hun toe gaat om te begroeten bijt ze in hun handen. In de stad mombassa kwamen 2 jongens naast mij lopen en bleven maar praten, ook nadat ik ze had gezegd dat ik niet geintereseerd was. Lizzy had volgens mij door dat ik ze zat was dus ze pakte ze in hun broekspijp en daarna renden ze hard weg! Ze is echt een goede en snel lerende hond!

Na een paar dagen was het weer lang genoeg geweest bij de kust dus ging ik weer terug naar namelok. Maar niet voor dat ik een aantal boodschappen gedaan had die in Amboseli niet te verkrijgen zijn. Zoals dadels, vers brood, hondenbrokken, en veel mango’s want die zijn stuk duurder in namelok.

Voordat ik naar de masai mara vertek moeten Wilson en ik nog aantal dingen doen zoals omheining klaarmaken, raam en deur in zn zus dr huis maken, sieraden maken, plannen voor Wilsons winkeltje uitwerken, etc.

Afgelopen weekend zijn we wezen zwemmen bij een hotel in de buurt. Onderweg kwamen we 11 olifanten tegen! 1 stond aan de kant van de weg tee ten, maar ongeveer 5 meter bij ons vandaan. Daarna zagen we er 3 staan drinken bij een waterplek en de andere 7 stonden uit te rusten in de schaduw onder de bomen samen met een groep giraffe. Wilson vertelde dat doordat het droog seizoen is komen de olifanten dichterbij de dorpen. Dus als Roos straks mee gaat naar Amboseli begin augustus gaan we zeker weten weer olifanten zien!
Over een paar dagen ben ik jarig. 5e x dat ik mn verjaardag in het buitenland vier herrinerde mn moeder mij pas. Na mijn verjaardag vertrekken we naar het project in de masai mara waar Wilson mij helpt met de voorbereidingen voor als de grote groep uit Nederland komt. En dan volgende week woensdag zie ik mn zusje en mn nichtjes weer! Heb ik veel zin in! in de rest van de 2 weken ook, lekker weer veel Nederlanders om me heen en leuke dingen doen met zn allen!
Daarna Roos de rest van Kenia laten zien en over 6 weken ben ik alweer in Nederland.

Ik zit nu buiten op een klapstoeltje naast Wilsons huisje. Het is eind van de middag en overal gaan de kudde’s weer naar huis, kinderen komen uit school, Kilimanjaro steekt met de top boven de wolken uit, de wind zorgt voor zandstof tornado’s, Lizzy speelt met een lege fles en fel blauwe en groene vogeltjes drinken uit de cementen drink bak die ik voor ze gemaakt heb. Morgen ochtend gaan we naar de markt in Kimana voor fruit en groenten en om mn verhaal weer op internet te zetten.

Lieve mensen van Team Kenia, het is bijna zo ver, over een week zijn jullie allemaal echt in Kenia! Goede reis, en tot volgende week in de Masai mara!
Henk en Machiel, veel succes met jullie kili klimtocht! Is koud daar boven hoor, maar wordt zeker weten gaaf!
Mam, bedankt voor alle goede zorgen voor mn diertjes, ik weet dat u er erg druk mee bent en vooral nu er onverwacht een lammetje is geboren!
Pap, vanaf uw verjaardag ,19 augustus, zijn al uw dochters weer compleet! De tijd gaat snel!
Roos en Dineke, succes met afscheid nemen daar in Gambia!

Groetjes, Evelien

Verras Evelien in Kenia met een belletje via HalloBuitenland.nl